[ تَمَعَّكَ ] تَمَعَّكَتِ الدَّابَّةُ بغَلْتيد ستور [ تَمَلَّكَ ] تَمَلَّكَهُ بمِلْك كرد او را [ تَنَسَّكَ ] تَنَسَّكَ لِلَّهِ عبادت كرد خداى را 6 تعبّد [ تَهَتَّكَ ] تَهَتَّكَ فى البَطَالَةِ دور اندر شد در كاهلى 5 بىباكى كرد در بىكارى ل [ تَأَمَّلَ ] تَأَمَّلَ الشَّىْءَ درنكريست چيز را 6 انديشه كرد 7 نيك نكريست به چيزى [ تَأَهَّلَ ] تَأَهَّلَ زن كرد 7 زن خواست [ تَبَتَّلَ ] تَبَتَّلَ إِلى اللَّهِ عبادت خالص كرد خدايرا 6 انْقطعَ إلى عبادته 7 طاعت كرد [ تَبَدَّلَ ] تَبَدَّلَ الشَّىْءَ بالشَّيْءِ مبدل كرد چيز را بجيز 6 أخذه مكانَه 7 بدل كرد [ تَبَذَّلَ ] تَبَذَّلَ جامهء هر رُوزْ پوشيد 6 لبِس البِذْلَة 6 و تَبَذَّلَ ترك الانقباض [ تَبَطَّلَ ] تَبَطَّلَ كاهلى كرد 5 بىكارى كرد 6 من البَطالة 6 [ تَبَقَّلَ ] تَبَقَّلَ الحِمارُ و انْبَقَلَ رعى البَقْل ، [ تَبَكَّلَ ] تَبَكَّلُوهُ علَوْه بالشَّتم و الضَّرب ، و تَبَكَّلَ تغنَّم ، [ تَدَكَّلَ ] هم يَتَدَكَّلُونَ عَلَى السُّلطانِ أي يتدلّلون و لا يجيبُونَه من عِزّهم [ تَجَمَّلَ ] تَجَمَّلَ بالشَّىْءِ خود را بياراست به چيز [ تَحَمَّلَ ] تَحَمَّلُوا برداشتند 6 احتملوا 7 كوچ كردند و تَحَمَّلَ الغُرْمَ تاوان به خود فرو كرفت 7 تاوان برداشت [ تَرَجَّلَ ] تَرَجَّلَ پياده شد 7 پياده رفت [ تَرَحَّلَ ] تَرَحَّلُوا بار برداشتند 7 كوچ كردند 6 [ تَرَكَّلَ ] تَرَكَّلَ بالمِسْحَاةِ ضرَبها برِجْله لتَدْخُل فى الأَرض و أَرْضٌ مُرَكَّلَةٌ كُدَّت بَحَوافِر الدّوابّ [ تَزَمَّلَ ] تَزَمَّلَ فى ثِيَابِهِ بپيچيد خود را در جامه‌اشْ 6 تلفَّف [ تَعَجَّلَ ] تَعَجَّلْتُ الشَّىْءَ بتعجيل بُردم چيز را 6 أخذتُه عاجلا 7 بشتاب كرفتم چيز را و هي عُجَالَةُ الرَّاكِبِ چيزى كه بشتاب راكب را دهند از طعام 7 آنچه زود ساخته شد سواران 6 العُجَالَةُ ما يتعجّله الراكبُ [ تَعَطَّلَ ] تَعَطَّلَ بىكار شد 6 بَقِيَ بلا عمل 7 ناكارى كرد و هي العُطْلَةُ بىكارى 5 الفراغ و تَعَطَّلَتْ بىپيرايه شد زن [ تَغَزَّلَ ] تَغَزَّلَ غزل كفت 5 عشق نمود [ تَفَأَّلَ ] تَفَأَّل بِهِ فال كرفت به دو و هو الفَأْلُ ( ف ) [ تَفَضَّلَ ] تَفَضَّلَ عَلَيْهِ مِنّت نهاد بر وى 6 أَفْضل عليه 6 المُتَفَضِّلُ الذي يَدّعي الفَضْلَ على أَقرانِه و منه قوله تعالى يُرِيدُ أَنْ يَتَفَضَّلَ عَلَيْكُمْ [ تَقَبَّلَ ] تَقَبَّلَ الطَّاعَةَ پذيرفت طاعت را 7 قَبول كرد [ تَكَحَّلَ ] تَكَحَّلَ سرمه دركرد 7 سرمه كشيد [ تَكَفَّلَ ] تَكَفَّلَ بِهِ پايندانى كرد او را [ تَمَثَّلَ ] تَمَثَّلَ البَيْتَ و بالبَيْتِ مثل زد بيت را و تَمَثَّلَ بَشَرًا صورت آدمى شد 7 خويشتن را به صورت آدمى ساخت [ تَمَحَّلَ ] تَمَحَّلَ حيلت كرد [ تَمَهَّلَ ] تَمَهَّلَ آهستكى كرد [ تَنَذَّلَ ] تَنَذَّلَ بالمِنْدِيلِ دست را پاك كرد بدستار 5 دستار دربست و دست پاك كرد [ تَنَزَّلَ ] تَنَزَّلَ فرو آمد 7 فرود آمد [ تَنَصَّلَ ] تَنَصَّلَ من الذَّنْبِ پرهيز كرد از كناه 5 بيرون آمد از كناه 6 تبرَّأ 6 [ تَنَفَّلَ ] تَنَفَّلَ على أَصْحَابِهِ أي أخذ من الغنيمة أكثر مما أخذوا ، تَنَفَّلَ تطوَّع [ تَنَقَّلَ ] تَنَقَّلَ مِنَ المَوْضِعِ نقل كرد از جاى 5 از جاى بشد و تَنَقَّلَ بالنُّقْلِ نُقل خورد [ تَهَدَّلَ ] تَهَدَّلَتِ الشَّفَةُ و أَغْصَانُ الشَّجَرَةِ فرو آويخته شد لب و شاخهاء درخت م [ تَأَثَّمَ ] تَأَثَّمَ پرهيز كرد از كناه 7 كناه كرد [ تَأَلَّمَ ] تَأَلَّمَ بادرد شد 5 غمكين شد توجّع [ تبرَّم ] تبرَّم بِهِ سير آمد ازو 5 بستوه آمد 6 سئِمه [ تَبَسَّمَ ] تَبَسَّمَ بكماريد 5 ضحَك [ تَثَلَّمَ ] تَثَلَّمَ الجِدَارُ با رخنه شد ديوار [ تَجَرَّمَ ] تَجَرَّمَتِ السِّنُونَ سالها بكذشت 6